خانه ی ما ته یک کوچه ی بن بست ساکت و آرام بود، بیکار که می شدم یا وقتی حوصله‌ی کاری را نداشتم ، پشت پنجره و روی طاقچه جلوی آن می نشستم ، از این کار خسته شدم و می خواستم که از جلوی پنجره بلند بشوم ، در همان لحظه پیر زنی را دیدم که از پشت پنجره ، پرده توری را کنار زده بود و به خیابان نگاه می کرد. با احتیاط براندازش کردم ؛ پیراهن طوسی و روسری سفید، صورتی گندم گون داشت ، با موهای سفید و اندامی لاغر، این ها در مجموع چهره ای معمولی به او میدادکه توانسته بود توجه دختری مثل من را به خودش جلب کند . غرق در افکارم بودم که کسی با سر و صدای زیاد شروع کرد به سلام و احوالپرسی . دختر کوچک به قدری صدایش بلند بود که همه به طرف او برگشتند . فهمیدم نوه ی خانم بزرگ هست و هر روز بهمراه مادر به دیدن مادر بزرگ که تنها زندگی می کرد می آمد و با باز شدن در وارد منزل شدند . پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ ها همه ی امیدشان ، فرزندانشان و همه شوق و ذوق‌شان دیدن بچه‌ها و نوه‌ها شان است . پیرزنِ خونگرم ، مهربان و زود جوشی بود . همسایه ها را با روی باز می پذیرفت . امید در چشمانش موج می زد. همیشه یک دعا وِرد زبانش بود ؛"خدایا فرزندان مرا هر کجا هستند به سلامت دار"…
پدر و مادر به طور فطری دوستدار فرزندان خویش هستند و حکم ریشه را برای آنها دارند. به همین خاطر همه تکالیف و مشکلات فرزندان را بدون هیچ گونه احساس ناراحتی و منت گذاری انجام می دهند و زمانی که والدین به فرزندان نیاز پیدا می‌کنند فرزندان باید با احترام کامل نیاز پدر و مادر را اجابت کنند . انسانها نه تنها در آغاز زندگی نیازمند دیگران هستند ؛ بلکه برای مراحل بعدی زندگی هم به دیگران محتاج اند. ذات و فطرت آدمی به گونه ای است که حتماً باید زندگی اجتماعی داشته باشند ، معاشرت و ارتباط سازنده با دیگران ، یکی از مهم ترین نیازهای روحی و روانی انسان ها است . هر کسی به عنوان عضوی از خانواده انسانی در مقابل همنوعان خود مسئولیت دارد و دین اسلام حدود و چارچوب کلی روابط را در این حوزه مشخص کرده است و هر کس فریاد کمک خواهی برادر مسلمان خودش را می شنود ، باید به کمک او برود . هر یک از ما عضو یک خانواده هستیم که ممکن است برادر خواهر ، خاله ، پدر بزرگ و مادر بزرگ و…داشته باشیم و همه ی اینها مسئولیت و وظایف اخلاقی را برعهده ما می‌گذارد که همگی مربوط می شود به معاشرت های دینی و خانوادگی.

#مدار_نوشتن
#به_قلم_خودم
#سوژه_هفتگی

✍سمیه حسینخانی