آدم ها تو زندگی شان فصل های مختلفی دارند ،برخی از آن فصل ها مثل بهار تر و تازه و حس شادابی دارند. برخی هم مثل تابستان گرم و پر حرارت هستند. برخی هم مثل پاییز خزان زده و بارانی و برخی هم مثل زمستان سرد و خشن. گاهی وقتها لازم است کمی توقف کنیم،کمی اطراف خودمان را نگاه کنیم ، مسافتی را که پیموده ایم را ارزیابی کنیم و راهی را که در پیش داریم را با چشم باز قدم‌ بر داریم.کاش زودتر می فهمیدیم که برخی چیز ها تو زندگی آدم ها ، آن قدر هم ارزش ندارد که ما خودمان را برای آنها اذیت کنیم . آدم های را می شناسم که خیلی وقت هست از خط پایان عبور کردند ولی انگار مسابقه را از یادبردندوهمچنان درحال دویدن هستند. کاش فراموش نکنیم اگر مسیر اشتباه باشد، نه تنها سرعت زیاد ما را به مقصد نمی رساند بلکه از هدف و مقصود مورد نظر هم دور می کند . اینها را گفتم که بگویم گاهی وقتها یک حرف می تواند تلنگری به ما بزند و ما را بیدار کند و وسط راه با یک تلنگر مسیر ی را که اشتباه می رفتیم را تغییر بدهیم . گاهی وقتها آدم ها مورد بی مهری دیگران قرار می گیرند.گاهی دست رد به سینه کسی می زنیم،گاهی کسی را چنان به زمین گرم می زنیم که توان بلند شدن برایش نمی ماند…ما هم خودمان را می زنیم به بی تفاوتی و بی احساسی!! بخواهیم یا نخواهیم این مشکلات برای همه هست ! حالا نگویید تو هم که رفتی تو این فاز ! تو که حرفهای امید وار کننده می زدی؟! اگر این حرف ها به مذاق برخی خوش نمی آید خوب من هم نمی نویسم ! من هم از این حرف ها نمی زنم ! نمی دانم که شما چه قضاوتی می کنید ؛ گاهی تو تنهایی و تاریکی یک نوری شروع به درخشیدن می کند هر چند که لحظه ای بیشتر دوام نداشته باشد. این را می دانم که چقدر کار هست ، که برای دنیا و آخرت ما کافی است و ما از آنها غافل هستیم! حقیقت این است که اگر انسان خودش را دوست داشته باشد روح و روان خودش را برای چیزهای واهی خراب نمی کند . ترجیح می دهد نه کسی را برنجاند و نه از دست کسی برنجد.

#چالش_احیای_وبلاگ‌ها 

#روز_دهم

#بنویس_بخوان_دیده_شو 

#به_قلم_خودم

✍ سمیه حسینخانی 

کمتر از دوهفته است که وارد حساب کاربری ام تو کوثر بلاگ شدم ، البته پیش از این بارها تلاش کرده بودم ولی امکان ایجاد حساب کاربری نبود. بناست چالش وبلاگ نویسی برگزار شود ،چیزی که دلم می خواهد درباره اش حرف بزنم ، اما معمولا کسی از من نمی پرسد؛ این هست که باتوجه به اینکه اعلام آمادگی کردم برای چالش احیای وبلاگ اصلا بنده قبلا وبلاگ داشتم؟!
بنظرم چند روزی هست این چالش شروع شده ،قبلا تو چالش مدار نوشتن اسامی مونشن می شد اینطور متوجه می‌شدم که باید ،چکار انجام بدهم ،یکی دوبار که به طور تصادفی پست چالش وبلاگ نویسی را دیدم، فهمیدم که برخی از آن‌ها مربوط به مطالب گذشته تو وبلاگ صاحبان وبلاگ است، برای همین سعی کردم برخی از مطالب قبلی را که تو چالش مدار نوشتن بود را تو کوثر بلاگم منتشر کنم …
بعضی از ما آنقدر غرق خودمان هستیم که اگر از ما بپرسند: کجایی؟ باید کلی بگردیم تا خودمان را پیدا کنیم. دونده ای که از خط پایان گذشته‌، اما همچنان در حال دویدن است…از دغدغه ها سوال شد هر کسی مطمئنا دغدغه ی دارد، یکی از دغدغه هایم که چهار سال با آن دست و پنجه نرم کردم نوشتن پایانامه سطح ۳ بود،کسی هم از بنده سوال نکرد که چکار می کنم؟! مطالب را جمع کردم ،کتابهای که به کار بردم غیر از منابع مرجع (تفسیری ،لغات، احادیث )بیشترینش چاپ روز است ، به خاطر اینکه موضوع پایانامه جدید و بروز است. خودم قلم زدم،کلمه به کلمه و جمله به جمله، وقتی متن پایان نامه آماده شد رفت برای مشابهت یابی ، در صد مشابهت کمتر از هیجده درصد بود .همان متن را دفاع کردم و بعد از دفاع ایرادات استاد داور را اصلاح کردم . با نمره عالی دفاع کردم سخت بود ولی ارزش داشت .خودم تجربه های زیادی را آموختم و این برای بنده خیلی ارزشمند و شیرین بود . ما تا خودمان را نشناسیم و به ارزش ‌های خودمان پی نبریم، محال است بتوانیم کاری از پیش ببریم. هر کاری را که به عهده گرفته و انجام می دهیم ، باید پاسخگو باشیم ؛ چه خوب انجامشان دهیم، چه‌ بد! ما خودمان قضاوت دیگران را رقم می زنیم .گاهی وقتها انسان ها تو تنهایی خودشان تجربه های را کسب می کنند که تو هیچ کلاس آموزشی آن تجربه کردن میسر نیست!
از دغدغه های دیگر که اینروزها همه درگیر بودیم و هستیم ،شرایط جنگی،شهادت رهبر انقلاب اسلامی، فرماندهان نظامی، نخبگان کشوری و لشکری،مدرسه میناب،لامرد…و شرایط نه جنگ !نه صلحی که داریم! تحریم های اقتصادی، وضعیت حجاب برخی از افراد…همه و همه دغدغه ‌ی ذهنی هر آدم دغدغه مندی می تواند باشد به هر حال من هم متعلق هستم به این کشور متمدن اسلامی و با فرهنگی افتخار آمیز . چقدر تمایل دارم برخی از حرف ها و سخن ها جایی ثبت و نگهداری شود تا پس از مدتی به آن‌ها رسیدگی شود . از بس مجازی شده ایم، حقایق را هم مجاز می بینیم! تقدیم به همه ی حق جویان و عدالت طلبان ،تا هميشه ‌ی تاریخ.

#مدار_نوشتن

#چالش_احیای_وبلاگ‌ها 

#به_قلم_خودم 

#روز_چهارم

#روز_پنجم
#بنویس_بخوان_دیده_شو

✍سمیه حسینخانی